Vervangingsovereenkomst: wanneer mag je werkgever die gebruiken?

De overeenkomst moet schriftelijk worden opgesteld uiterlijk op het moment waarop de vervanger in dienst treedt. Ze vermeldt de reden van vervanging, de identiteit van de vervangen werknemer en de voorwaarden van de tewerkstelling. De vervangingsovereenkomst wordt in beginsel voor onbepaalde duur gesloten, maar kan onder de wettelijke voorwaarden een bijzondere eindregeling bevatten. De totale duur mag normaal niet langer zijn dan twee jaar, ook wanneer opeenvolgende vervangingsovereenkomsten worden gesloten. Voor vervanging in het kader van loopbaanonderbreking of tijdskrediet bestaan uitzonderingen.

Wanneer de reden van de vervanging wegvalt, bijvoorbeeld doordat de vervangen werknemer terugkeert, kan de overeenkomst worden beëindigd volgens de geldige contractuele regeling. De partijen kunnen in de overeenkomst een verkorte opzeggingstermijn of een beëindiging bij terugkeer afspreken binnen de wettelijke voorwaarden. Ontbreekt zo’n bijzondere regeling, dan kunnen de gewone beëindigingsregels gelden. De exacte gevolgen hangen af van het soort overeenkomst en de tekst ervan.

Let op voor schijnvervanging. Een werkgever kan niet zomaar elk tijdelijk contract “vervangingsovereenkomst” noemen om regels te omzeilen. Er moet een echte vervangingsreden bestaan en de wettelijke vormvereisten moeten zijn nageleefd.

Controleer bij ondertekening of duidelijk staat wie je vervangt, waarom die persoon afwezig is, wanneer de overeenkomst eindigt of hoe het einde wordt bepaald, en welke regels gelden als de afwezige werknemer vroeger of later terugkeert.